| Dinner, Pleasure & Travel | Column Sebastiaan Dullens | |
Zien, beleven en delen |
|
|
Om midden in de zomer al een column te schrijven voor de herfst valt qua inleving normaliter niet mee, maar het weer, vijftien graden en regenachtig, werkt deze week in augustus voor de sfeer van de herfstcolumn gelukkig mee. Alhoewel veel lezers dit weertype twee maanden geleden graag anders hadden gezien is de rosé inmiddels volop in de aanbieding (niet kopen, waarschijnlijk al te oud) en is de twee halen één betalen prosecco terug op de plaats waar die zijn moet: de gootsteen. Ik probeer altijd objectief te blijven als ik wijn proef, maar bewezen is dat het zicht, hoe ziet de fles en het etiket eruit, de plaats en allerbelangrijkst met wie drink je de wijn, belangrijk zijn in de beoordeling van de desbetreffende wijn. Ik probeer een wijn het liefst op meerdere tijdstippen en op meerdere plaatsen, maar stiekem toch het liefst op de plek waar hij gemaakt is. Voorbeeld? Absolute wereldtop uit Duitsland, Dr. Carl von Schubert met zijn gezin, op een zondoordrenkte vrijdagmiddag buiten aan een grote tafel van het eeuwenoude Grünhaus met een groep vrienden, Oosterscheldekreeft met mangomayonaise, Bretonse oesters en de beste riesling ooit vanaf de jaren ‘60. Verbazingwekkend trouwens hoe oesters met oude Auslese combineert. Tijd voor serieuze wijnen dus. Herfstwijnen, robuust en stoer gelijk het seizoen, wispelturig en tegendraads. Wijnmakers die ruimschoots aan eerdergenoemde karaktertrekken voldoen zijn Eloi Dürrbach van het legendarische Domaine de Trévallon in de Provence en Fabrizio Niccolaini van Massa Vecchia aan de Toscaanse kust. Beiden proberen zo min mogelijk in te grijpen, gebruiken geen herbiciden en pesticiden, geen temperatuurcontrole en maken gebruik van de natuurlijk voorkomende gistculturen. De Trévallon bestaat uit gelijke delen cabernet sauvignon en syrah, dit kan ieder jaar iets afwijken en combineert complexiteit, finesse en kracht met een enorm bewaarpotentieel. |
De wijngaarden zijn in de jaren ‘70 met bulldozers en dynamiet tot stand gekomen en behoren sinds die tijd tot de beroemdste van Zuid-Frankrijk. Jaloezie en bureaucratie hebben Trévallon gedeclassificeerd van AOC -status tot Vin de Pays omdat in de AOC-wetgeving voorgeschreven staat dat er maximaal 20% cabernet sauvignon gebruikt mag worden. Dürrbach besloot deze onzinnige wetregel te omzeilen door zijn wijn als Vin de Pays des Bouches du Rhône te verkopen, ongehinderd door een restrictie op het gebruik van druivenrassen. Een wijn die het niet van zijn titel hoeft te hebben, maar puur op inhoud zijn weg naar de top vindt. De tweede excentriekeling is Fabrizio Niccolaini van Massa Vecchia. Een van de pioniers van de biologische wijnbouw in Italië en voorstander van pure wijn. De wijn wordt niet gefilterd en geklaard om het eindresultaat zo eerlijk en dicht mogelijk bij de natuur te houden. De druivenrassen merlot, malvasia nera, sangiovese en alicante rijpen op eikenkersen-en zelfs kastanjehout. De wijn is rijp, rustiek en loopt over van rijp fruit. Van deze wijnen sta je echt perplex! Het verbluffende eindresultaat zijn twee wijnen van eigenzinnige wijnmakers die smaak boven marktaandeel verkiezen en wereldwijd hun weg vinden naar echte liefhebbers van verfijnde power en ingetogen rijkdom en een mooi tegenwicht bieden aan houtverkrachte ontbijtjam vermomd als wijn. De Trévallon is te koop bij Sauter Wijnen uit Maastricht, die al meer dan 100 jaar bekend staat om zijn assortiment, waarbij smaak boven grote namen gaat. De Massa Vecchia is te koop bij de enige echte Italië specialist van Nederland: Hans Bijvoets van Anfors Wijnen. Beiden vertegenwoordigen de filosofie van boven de genoemde wijn: authentieke smaak boven het etiket. Drink niet teveel, drink het beste! Voor tips kun je mailen naar: info@basdullenswijnen.nl |
|
Sebastiaan E.P. Dullens www.basdullenswijnen.nl |
|
| Megazine | Autumn 2010 | 117 | |
|
|
|
